هم زبون
آغوشتو به غیر من به روی هیچکی وا نکن....منو از این دلخوشیو آرامشم جدانکن
اين روزها آدمها عوض شده اند. آدمها چه بد شده اند. اين روزها چه راحت شده دزيدن عروسکي کوکي از دست دخترکي خرد، چه آسان مي شکند شيشة دلي مجروح به تلنگر نگاهي بي احساس و چه آسان پيرمردي در گوشة خيابان مي ميرد بي آنکه کسي برايش قطره اي اشک بريزد. اين روزها خنده ها خنده نيست و گريه ها نيز ديگر رنگ گريه ندارند. يکي از فرط خوشحالي مي گريد و آن يکي بر غصه هايش مي خندد. ديگر کسي سبزي بهار را نخواهد فهميد، اما بارش باران پاييزي به دردها و دلتنگيها رنگ تازه اي خواهد بخشيد. اعتماد جايز نيست. فرياد بايد کرد از اين همه رفيق نامحرم که حريم دلت را به بهاي ناچيزي خواهند فروخت... اشکها را دستي نخواهد پاک کرد و هيچ دردي را مرهمي نخواهد بود. خاک را خاک نيز نخواهد پاک کرد از لوث اين همه ابليس که گرگي دختر زمان را خواهند دريد. دلگيرم از اين روزها ... بالاخره امروزامتحانات مسخره دانشگاه هم تموم شد وبا اجازتون اگه خدابخواد فارغ التحصیم آخ که چقدرکیف میده درازکشیدن روتخت جلوکولرو خوندن کتاب روانشناسی که خیلی دوست داشتی بخونی ولی آرزوش به دلت مونده بود چه کیفی میده اینقدروقت داشته باشی که یهدل سیر بری بگردی وبه کارات برسی خدایا این راحتیو از ما نگیر پيامبراکرم(صلي الله عليه و آله) فرمود: ماه رجب، ماه استغفار امت من است. پس در اين ماه بسيار طلب آمرزش کنيد که خدا آمرزنده و مهربان است. در دایره ی قسمت ما نقطه ی پرگاریم لطف آنچه تو اندیشی، حکم آنچه تو فرمایی
که در عدم پرواز می کنیم"،
پس ما چه هستیم؟
هیچ! هیچ!
تنها و تنها پرواز!
فرار بدان جا، فرار!
احساس می کنم که پرندگان مَستند.
دیروز این جا بودم،امروز این جایم.
پس کی به دنبال او خواهی رفت؟
